Panteon Patriotów Polskich

Nasza Najjaśniejsza Rzeczypospolita

                                    Czcigodnemu 

                                    Edwardowi Pogorzelskiemu

                                    w Dniu Patrona - Św. Edwarda

                                    tj. w Dniu Imienin

 

 

Aż cały będziesz

Jednym sreberkiem

A lata idą

Idą Edwardzie

Gdziekolwiek jesteś

Chcą Ciebie spotkać

Czy jesteś w domu

Czy w biurze w Sopocie

Dla Twoich lat

Do Ciebie

Gdziekolwiek jesteś

Droga jest prosta

I pamiętają

Kiedy którędy

I dobrze wiedzą

Czy jesteś na parterze

Czy jesteś w piwnicy

Czy jesteś na piętrze

Idą do Ciebie

Drogą najprostszą

Chociażbyś był

Za setnym zakrętem

I z nimi idzie

Rachmistrz solidny

I wnet wystawia

Dane według licznika

Rachunek prosty

Ale bezwzględny

I policzona jest

Każda chwila

Lecz i profity

Właściwe z wiekiem

Co rusz to nowe srebrne

Piórko na skronie

Lecz srebra starczy

Tym się nie przejmuj

Na brwi na rzęsy

I na korzonek

I cały będziesz

Jednym sreberkiem

Każda kruszynka

To próba przednia

Bóg Stwórca Ziemi

Bóg Stwórca Nieba

Jakże jest hojny

W miarach Żywota

I z biegiem czasu

I lat dołoży

Ażeby wszystko było

Jak trzeba

Do jednej setki

I drugą setkę

Niech żyje żyje

Jak jak najdłużej

Człowiek wielkiego formatu

I przecież równie

Wielkiego serca

Niech żyje żyje

Nam jak najdłużej

Niech go omija

Co dopaść pragnie

I niech wznosi się maszt

Zawsze wysoko

Bo tylko taki rejs jest udany

Bo tylko taki rejs jest szczęśliwy

Gdy na mocnym maszcie

I sztorm chociażby

Najmocniej uderzał

To nic nie zrobi

Gdy mocne żagle

I dziś wiadomo

Kto czego nie wie

I jeszcze czego

Kto nie potrafi

To sznurem ciągnie dziś

Bo wszyscy wiedzą

Że Jego Wysokość

Edward Pogorzelski

To człowiek mądry

Człowiek życzliwy

Człowiek uczynny

A i zaradny

I nawet urząd

Jest tu bezsilny

Bo bez szans żadnych

A mówiąc żartem

Jeszcze nie wiedzą

Gdzie tkwi przyczyna

Może więc chociaż

Dziś w Dniu Imienin

Czas by uchylić

Rąbka tajemnicy

Żeby z tej rady

Skorzystał każdy

I żeby wreszcie było To normą

Że od urzędu

To dzisiaj w Polsce

Jednak mądrzejszy

Jest obywatel

A te sekrety ma w dłoni Edward

Wie jak i kiedy

Kiedy do kogo

I kiedy którędy

Bo w załatwianiu

Spraw urzędowych

To Edward zawsze

Zawsze bezbłędny

Tylko te lata

Bardziej przebiegłe

Nie chcą pozostać

Ani gdzieś utknąć

I kiedy tylko

Dojdą do mety

To głośno krzyczą

Że są trzydzieste

Że są czterdzieste

Że pięćdziesiąte

I nie dogadasz się

Z nimi nijak

Ani za wziątek

Ani przy kielonku

Ani pokątnie

A tylko statystycznie

Tylko oficjalnie

Tylko urzędowo

Lecz i profity

Właściwe z wiekiem

Co rusz to nowe

Srebrne piórko

Na skronie

Lecz srebra starczy

Tym się nie przejmuj

Na brwi i rzęsy

I na ogonek

Stanisław J. Zieliński

14.10.2016 R

Nie ma jak to Dobra Mama Józefina

 Nasza Najjaśniejsza Rzeczypospolita
 Panteon Patriotów Polskich
Nie ma jak to

Dobra Mama

Józefina

Mówisz Basiu
Tak o  swojej
Siostrzenicy
Sama chowa

Złote dziecko

Marcelinka

I choć

I choć

Ma zaledwie

Naście lat
Jak to zwykle
O Młodej Mamie 
Serdecznie mówimy 

Józefina
Żyje  swoim
Marcelinkiem
Co dzień wiedzie

Swoje dziecko

W Wielki Świat

Marcelinek ma już

Więcej lat

Niż dziesięć

I już chętnie

Kopie piłkę

Całym sercem

Bo całego rodu

Jest w nim taki bardzo

Silny duch

Tak jest dumny

Że tak polski

I tak bardzo narodowy

I tak bardzo patriotyczny

I to aż het od zarania

Jego ród

I wie o tym

Że jest niedźwiedź

W herbie rodu

I choć ma już

Nieco ponad

Dziesięć lat

To już widać

To już widać

Gołym okiem

 Siłę rodu

Wprost z niedźwiedzia

W sobie ma

I jest z tego

Jakże rada

Babcia Basia

I to rada

Chyba aż

Do końca świata

Że je wnuczek

Że jej wnuczek

Marcelinek

To ma geny

Prosto od niej

I od Dziadka

Bo Zabielscy

To wiadomo

Zawsze fason

I ta pasja

I ta passa

I ten styl

Gospodarni

W czas pokoju

I waleczni

W czasie wojny

No i zawsze

Zawsze Polska

Najważniejsza

To Węgielny

Kamień Rodu

Trwać i Być

Nie ma jak to

Dobra Mama

Józefina

Pełna serca

Pełna troski

I nadziei

I do bólu

Jakże szczera

W tym co mówi

Bo to serce

I ta szczerość

To katechizm

To katechizm

Wprost od swojej

Dzielnej Mamy Basi

Ale też ma

I swój upór

Wolę trwania

I choć czasem

I kłopotów

Ma już dość

Nie ustąpi

Chociaż pada

Ze zmęczenia

Aż ułoży i aż

Do snu ukołysze

Cały dom

Nie ma jak to

Dobra Mama

Józefina

Ale w Polsce

Ile takich

Dobrych mam

Wszystkie polskie orły

Przecież są w ich dłoniach

Wprost z ich serca

Jest w nich zawsze

Ów cudowny

Boski wiatr

Ilustracje:

Osobisty Skarbiec Foto Barbary  Rewienskiej

Archiwum Internetowe

Tekst:

Stanisław J. Zieliński

5.10.2016 R

Nam w Polsce nie po drodze by ze zdrajcami iść

Panteon Patriotów Polskich

Nam w Polsce nie po drodze

By ze zdrajcami iść

I tyle jest Victorii

Ile jest Wiary w Nas

Niech silną Wiarą przeto

Przy Polsce każdy trwa

Niech tak trwa

Jak potrafi

I tak jak pragnie trwać

I każdy swoje miejsce

Niech każdy dobrze zna

Lecz ten kto nie ma czasu

Nie Polak

Ale nikt

Takiemu w Polsce zawsze

Poruta a i wstyd

Przedmurzem Europy

Jest Polska

W każdy czas

Przedmurzem Europy

My zawsze wiernie trwać

Gdy tylko nieuwaga

Gdy tylko jakiś błąd

Wnet budzą się demony

I zaraz wszędzie są

I podgryzają Państwo

Tę Naszą Wspólna Rzecz

I tylko na to patrzą

By znów mieć w Polsce żer

Chcą zaraz lasy ziemię

Po morgu biorą mórg

I biorą kamienice

A nam li tylko miotła

I za mieszkanie bruk

I wszystko co jest święte

Bezcenne nasze polskie

Gotowi wdeptać w ziemię

Jak coś co nieistotne

I skutki jakże widać

Obłudę ich i fałsz

Dopiero po pół wieku

 Legendarna Inka
- z Rodzicami i Rodzeństwem.


Żołnierze Wyklęci

Gorliwi Patrioci

W Ojczyźnie swojej

Wracają do łask

I tyle w nas Victorii

Ile jest Wiary w Nas

Niech silną Wiarą przeto

Przy Polsce każdy trwa

A ci co znowu przeciw

Sprzedawcy polskich serc

Niech raz na zawsze z Polski

Niech idą sobie precz

I niech tam sobie służą

Aborcją eutanazją

I swoją fanaberią

I swoją czarcią prawdą

I niech tam się oddają

Zagłosowali przeciw Polsce i zdrajcami Polski zostali na zawsze... 

Zdradzieckim czynom swym

Nam w Polsce nie pod drodze

By ze zdrajcami iść

Choć europosłowie i posłowie

To li tylko o sobie

I li tylko dla siebie

I miast razem z nami

Budować Polskę 

To przeciw Polsce

Zawsze mi wszędzie

I choć przywódcy

Swoich własnych partii

Li tylko jedno
I zawsze to samo 

Siedlisko oligarchii

 

Ilustracje
 
Osobisty Skarbiec Foto
Barbary Rewienskiej
Archiwum Internetowe
Grzegorz Kabziński

 Tekst
Stanisław J. Zieliński

2.10.2016 R