Mieszkańcy Wierzei

Panteon Patriotów Polskich

Nasza Najjaśniejsza Rzeczypospolita

Mieszkańcy Wierzei

Koło Piotrkowa Trybunalskiego... 

 




   Po latach Basia Rewienska
odwiedziła miejscowość Wierzeje koło Piotrkowa Trybunalskiego, dokąd trafiła wraz z Mamą  i Rodzeństwem zaraz po Powstaniu Warszawskim , by jeszcze raz podziękować za okazaną pomoc i serce w czasach tak strasznie trudnych i beznadziejnych...  

Jakże Serdeczną Pamięcią

Powracam do Was

Kiedy wspominam

Tamten Czas

Czas Powstania Warszawskiego

Miałam wtedy

Zaledwie sześć  latek

Zostały jednak w Pamięci

I chwile strachu

I tragedii

I grozy

Jakże wtedy był w cenie

Każdy okruch

Życzliwości

I ludzkiej dobroci

Jakże dobrze pamiętam

Tamten czas

Gdy zaraz po Powstaniu

Nasza Rodzina

Trafiła do Was

Czcigodni Wybawcy

Do Was do Wierzei

Jakże życzliwy był 
Dla nas

Wasz Próg

Wasz dach

I te wszystkie dobre

Katolickie Chrześcijańskie Dłonie

Pełne Chleba 
Mleka i Ciepła

W każdy dzień

Jakąż ogromną

Wdzięcznością

Każdy dzień

We mnie trwa

Kim dla Człowieka

Winien być

Człowiek

To filar

To kamień Węgielny

W każdym Waszym Sercu

Jakże mocno trwa

Cały Dekalog

Po wszystkie czasy

Nieskazitelny przykład

I gdy jednak

Po tylu tylu latach

Wypełniam to

Moje Postanowienie

By jeszcze raz

I jeszcze raz

I jeszcze raz

Wam za to wszystko

Czcigodni
Mieszkańcy

Wierzei 
Koło Piotrkowa Trybunalskiego

Za to wszystko podziękować

To choć już tak wielu

Nie ma wśród Nas

Bo Odeszli

Zawezwani przez Pana

Na Wieczny Spoczynek

To jednak

Jakże serdecznie

Przyjmują mnie Pod Swój dach

Mnie świadka Tamtych Wydarzeń

Przyjmują Dzieci

I Dzieci Ich Dzieci

Od Łez Wdzięczności

Aż brakuje mi miejsca

Jacy jesteście Polscy

Jacy Katoliccy

Jacy Serdeczni

Jacy Gościnni

Jacy Wspaniali

Jak przed Wiekami

Gdy Gość w Dom

To Bóg w Dom

Rozpoznaję Was

Czcigodni 
Mieszkańcy

Wierzei 
Koło Piotrkowa Trybunalskiego

Po rysach twarzy

Po barwie głosu

Kto jest kto

Kto z której Rodziny

Kto z którego Domu

I mimo 
tylu podobieństw

Mam jednak niemałe problemy

Powiedzieć

Kto jest kto

Ale jednak po jednym

 
Rozpoznaję Was Wszystkich

Czcigodni Mieszkańcy

Wierzei Koło Piotrkowa Trybunalskiego

Po głosie Serca

Tego Wspaniałego Serca

A ten Głos

Jakże zawsze

Ten Sam

Stanisław J. Zieliński

16.10.2016 R

Tak niewiele pamiętam...

Nasza Najjaśniejsza Rzeczyspopolita
Panteon Patriotów Polskich

Nie daj Boże 
By znowu

Nadszedł wojenny Czas

Tak niewiele pamiętam

Tak niewiele dziś wiem

Ale jedno wiem zawsze

Jesteś moją ostoją

Jesteś moją legendą

I na pewno od Ciebie

Jest mój Każdy

Gen w gen

Tak bym chciała

Coś wiedzieć

Ponad to

Co już wiem

Jak wyglądał był Kiedyś

Ten Wrześniowy Twój Marsz

Gdy na Polskę 
Tak nagle

Zwalił się cały świat

Dywanowe naloty

Na Warszawę gdy szły

Gdy zdawałeś tę próbę

Próbę Ognia i Wody

Żeby trwać

Żeby być

Próbę Wiary i Życia

By przed siebie

Wciąż iść

Mam po Tobie

 

Ten upór

I to Twoje Przesłanie

By w uporze tym Tkwić

Tak niewiele Pamiętam

Tak niewiele dziś wiem

Ale jedno wiem zawsze

Jesteś moją ostoją

Jesteś moją legendą

I na pewno od Ciebie

Jest mój każdy

Gen w gen

Nie mam kogo zapytać

Bo też mam już Swój wiek

 


 

 

Ci co mogli coś wiedzieć

Tych Nasz Bóg Wszechmogący

Zabrał na Tamten Brzeg

Młodzi czasem pytają

I jakże mi jest żal

Mogę tylko powiedzieć

O Tobie tych

Parę zdań

Ale jedno wiem zawsze

I to wiem w każdy dzień

Najwspanialszy Mój Ojcze

Moje Życie i Sen

Że to wszystko co we mnie

Do dziś od Ciebie mam

To pragnienie o Polsce

I tę walkę 
O Polskę

Żeby zawsze być mogła

Nasz bogaty zamożny

I szczęśliwy

Nasz Kraj

Czego spełnić 
Nie mogłeś

Cały ból Twój

I żal

Co dzień biorę w swe dłonie

Mój Czcigodny

Mój Ojcze

Całym Twoim Pragnieniem

Twoją Wiarą Codzienną

Z tym Sztandarem Przysięgą

Że Bóg Honor Ojczyzna

Całym Tobą

Codziennie

Codziennie

Jakże też bardzo pragnę

By gorliwie też

Trwać

A tu chmur znowu tyle

Dziwny znów wieje wiatr

I napędza znów złą aurę

Nie daj Boże by znowu

Nadszedł Wojenny Czas

Uracz Polskę pokojem

Każdy Nasz Polski Dom

Niech prosto od Ciebie

Wszechmogący Nasz Ojcze

Najszczęśliwszy ma los

Ilustracje:
Domowy album Barbary Rewienskiej

Grzegorz Kabziński

Stanisław J. Zieliński

Archiwum Internetowe

Tekst:

Stanisław J. Zieliński

15.10.2016 R