sobota, 15 października 2016

Tak niewiele pamiętam...

Nasza Najjaśniejsza Rzeczyspopolita
Panteon Patriotów Polskich


Nie daj Boże 
By znowu

Nadszedł wojenny Czas


Tak niewiele pamiętam
Tak niewiele dziś wiem
Ale jedno wiem zawsze
Jesteś moją ostoją
Jesteś moją legendą

I na pewno od Ciebie
Jest mój Każdy
Gen w gen



Tak bym chciała
Coś wiedzieć
Ponad to
Co już wiem
Jak wyglądał był Kiedyś
Ten Wrześniowy Twój Marsz
Gdy na Polskę 
Tak nagle
Zwalił się cały świat

Dywanowe naloty
Na Warszawę gdy szły
Gdy zdawałeś tę próbę
Próbę Ognia i Wody
Żeby trwać
Żeby być

Próbę Wiary i Życia
By przed siebie
Wciąż iść
Mam po Tobie

 


Ten upór
I to Twoje Przesłanie
By w uporze tym Tkwić

Tak niewiele Pamiętam

Tak niewiele dziś wiem
Ale jedno wiem zawsze
Jesteś moją ostoją
Jesteś moją legendą
I na pewno od Ciebie
Jest mój każdy
Gen w gen

Nie mam kogo zapytać
Bo też mam już Swój wiek
 


 

 

Ci co mogli coś wiedzieć
Tych Nasz Bóg Wszechmogący
Zabrał na Tamten Brzeg

Młodzi czasem pytają
I jakże mi jest żal
Mogę tylko powiedzieć
O Tobie tych
Parę zdań

Ale jedno wiem zawsze
I to wiem w każdy dzień
Najwspanialszy Mój Ojcze
Moje Życie i Sen
Że to wszystko co we mnie
Do dziś od Ciebie mam

To pragnienie o Polsce
I tę walkę 
O Polskę

Żeby zawsze być mogła
Nasz bogaty zamożny
I szczęśliwy
Nasz Kraj
Czego spełnić 
Nie mogłeś
Cały ból Twój
I żal
Co dzień biorę w swe dłonie
Mój Czcigodny
Mój Ojcze
Całym Twoim Pragnieniem
Twoją Wiarą Codzienną
Z tym Sztandarem Przysięgą
Że Bóg Honor Ojczyzna
Całym Tobą

Codziennie
Codziennie
Jakże też bardzo pragnę
By gorliwie też
Trwać

A tu chmur znowu tyle
Dziwny znów wieje wiatr
I napędza znów złą aurę
Nie daj Boże by znowu
Nadszedł Wojenny Czas

Uracz Polskę pokojem
Każdy Nasz Polski Dom
Niech prosto od Ciebie
Wszechmogący Nasz Ojcze
Najszczęśliwszy ma los






Ilustracje:
Domowy album Barbary Rewienskiej
Grzegorz Kabziński
Stanisław J. Zieliński
Archiwum Internetowe
Tekst:
Stanisław J. Zieliński
15.10.2016 R